Poezja

0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 a b c ć d e f
g h i j k l ł n ń o ó p r s ś t u w y z ż ź

Czapki parkiety rekonstrukcja wypadków drogowych ścianki działowe projektowanie stron wrocław Sprzątanie biur
Kredyty, Sms Ogarnia�o go coraz wi�ksze podniecenie, �w niepok�j, kt�ry zawsze si� w nim odzywa�, gdy wiedzia�, �e z�o mo�e by� pos�uszne jego woli, kiedy m�g� je obserwowa� w zwolnionym dzia�aniu, w saczeniu si� kropla po kropli, podobne truciznie pozornie kuszacej, a dopiero po chwili zniekszta�cajacej rysy twarzy. Przypomnia�o mu si�, �e ulubionym jego zaj�ciem w latach ch�opi�cych by�o mordowanie wszystkich napotkanych po drodze stworze�: muchy odarte ze skrzyde� wbija� na szpilk� i trzepocace si� podpala�, rozdeptywa� motyle, ostra laska przygwa�d�a� �aby, zabija� jaszczurki i swierszcze, rozkopywa� i burzy� mrowiska. Kiedy w dwunastym roku �ycia otrzyma� od ojca flower, rozpocza� systematyczne t�pienie wiewi�rek. Najwi�cej jednak zadowolenia da� mu pewien dzie� p�znego lata, gdy przyczaiwszy si� w rowie ko�o s�up�w telegraficznych zastrzeli� jask�k�. Po raz pierwszy odczu� w�wczas cierpka rados� towarzyszaca �amaniu uswi�conych zwyczaj�w. I w tym momencie pomysla�, �e niedaleka by� mo�e jest chwila, kiedy w Michasiu, z pewnoscia nie splamionym dotychczas �adnym brudnym uczynkiem, odezwie si� okrucie�stwo. Kog� mo�e to omina�? Kogo sta�, aby zdo�a� wy�ama� si� z og�lnego prawa natury? Gdyby nie l�k przed dorazna kara, kt� by nie zabija�, kto umia�by os�oni� si� przed pokusami, kt�re pragna karmi� si� z�em? Wtem uczu�, �e jednoczesnie z tymi myslami, niby w innej rzeczywistosci, istnia� w nim jakis nieokreslony i nieuchwytny g�os. Mia� takie wra�enie, jakby czegos zapomnia�. Poderwa� si� z krzes�a nieopanowanym ruchem i tak szybko cofna� si� w stron� okna, �e nie zauwa�y� nawet, kiedy Michas tak�e wsta�. Wzrok jego przyku� du�y krzy� odcinajacy si� od pobielanej sciany ciemnym, chropowatym drzewem. Sewerym zdziwi� si�, �e dopiero teraz go dostrzeg�. Chocia� krzy� wisia� na wprost wejscia, dok�adnie pami�ta�, i� gdy wszed� do pokoju, sciana wyda�a mu si� pusta. Po kr�tkiej ciszy nowe natarcie wiatru zabrzmia�o wzmo�onym nat�eniem, jakby sp�tane nocne si�y wszystkie razem zerwa�y si� z uwi�zi i podobne skrzydlatym szatanom spad�y gniewnym k��bowiskiem na ziemi�. Seweryn drgna�. Zda� sobie nagle spraw�, jaki to g�os przed chwila dawa� w nim o sobie zna�. Us�ysza� wyraznie s�owa, kt�rych kiedys, gdy przyst�powa� po raz pierwszy do komunii, uczy� si� na pami��: �Panie, nie jestem godzien, abys wszed� pod dach m�j, ale rzeknij s�owo, a b�dzie zbawiona dusza moja.� Us�ysza� to zdanie nasycone tym samym przelotnym wzruszeniem, z jakim je w�wczas za kap�anem powtarza�. Ujrza� bia�y ornat triumfujacy czerwienia krzy�a, z�oty kielich a wy�ej monotonny nieomal dotykalny szept ksi�dza: �Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat animam tuam in vitam aeternam.� Ockna� si� us�yszawszy g�os ch�opca. Ale nie zrozumia� s��w. Spojrza� w jego stron�: - M�wi�es cos? - Wychodzi ju� pan? - spyta� tamten z akcentem zawodu. Seweryn powt�rzy� machinalnie: - Czy wychodz�? I niespodziewanie o�ywi� si�. - Nie, oczywiscie, �e nie wychodz�! Skad�e? Nawet mi to do g�owy nie przysz�o. Co za pomys�! Obieca�em ci przecie� opowiedzie�... No i c� mi si� tak przypatrujesz, jakbys ducha zobaczy�? Michas zblad� i cofna� si�. - Dziwnie pan tak teraz wyglada... Seweryn rozesmia� si� ha�asliwie. - Ja dziwnie? Wydaje ci si�, m�j ma�y. Dlaczeg� mia�bym dziwnie wyglada�. Przeciagna� jednak niespokojnie d�onia po twarzy, jakby chcia� siebie w ten spos�b sprawdzi�. Cos go musia�o zastanowi�, bo szybko nachyli� si� w stron� lampy. - Chodz no tutaj! - skina� na ch�opca. Michas zbli�y� si�. - Co dziwnego zobaczy�es we mnie? No, m�w! S�yszysz? Czego stoisz i gapisz si�? Masz mi w tej chwili powiedzie�. Co jest we mnie dziwnego? Nie mogac si� doczeka� odpowiedzi, chwyci� Michasia za r�k� Odslaniajac ramiona i labedzia szyje. W takim Litwinka tylko chodzic zwykla z rana, W takim nigdy nie bywa od mezczyzn widziana: Wiec choc swiadka nie miala, zalozyla rece Na piersiach, przydawajac zaslony sukience. Wlos w pukle nie rozwity, lecz w wezelki male Pokrecony, schowany w drobne straczki biale, Dziwnie ozdabial glowe, bo od slonca blasku swiecil sie, jak korona na swietych obrazku. Twarzy nie bylo widac. Zwrocona na pole Szukala kogos okiem, daleko, na dole; Ujrzala, zasmiala sie i klasnela w dlonie, Jak bialy ptak zleciala z parkanu na blonie I wionela ogrodem przez plotki, przez kwiaty, I po desce opartej o sciane komnaty, Nim spostrzegl sie, wleciala przez okno, swiecaca, Nagla, cicha i lekka jak swiatlosc miesiaca. Nocac chwycila suknie, biegla do zwierciadla; Wtem ujrzala mlodzienca i z rak jej wypadla Suknia, a twarz od strachu i dziwu pobladla.

wiersze